Lang lang geleden was er een ontwerper van computerspelletjes die werkte bij Origin en ons de Ultima serie gaf met als finale Ultima online, één van de eerste MMORPGs met een enorme vrijheid van handelen. De beste man heet Richard Garriot en nu kwam ik zijn naam weer tegen bij de MMORPG Tabula Rasa die momenteel in de testfase zit. Op basis van dit filmpje ben ik mij gelijk gaan oriënteren op een nieuwe PC die dit soort games weer knap aan kan. Ik heb er zeg maar weer zin an. Zo zie je maar dat je zo jong bent als je je voelt.
Popularity: 6% [?]
Een tijdje terug heb ik op een verdwaald moment een 
Afgelopen week kreeg ik van een collega een boekje te leen. Het boek heet "familiefeest" en is geschreven door 
Ik wil een Wii. Dus. Of eigenlijk: "Wij willen een Wii". Waarom? 
Als fervent lezer van 
Ik werk voornamelijk met mannen. Vrij jonge, nog studerende mannen versterken ons verkoopteam tijdens de workshops die we ‘s avonds door het hele land geven. Normaal gesproken zijn deze jongemannen goed aanspreekbaar en doen ze in ieder geval alsof ze naar je luisteren. Vorige week hielden wij een workshop in de buurt van Leiden. Helaas waren wij niet tijdig op de hoogte gesteld van het feest dat gelijktijdig met onze workshops op dezelfde locatie zou plaatsvinden.
Gierig als ik ben ga ik vrijwel nooit naar de bioscoop. Ik vind de prijzen voor het grote scherm en het comfortabele zitten belachelijk. Dan zit ik liever onderuit gezakt op de bank tegen mijn mannetje aan naar een dvd-tje te kijken een paar maanden later. Als er dan een actie is voor twee bioskaartjes voor de prijs van een, ben ik natuurlijk wel te porren. Een actie van pickwick (hoezo thee drinken in de bios?): stuur wat streepjescodes op, laat ze vijf euro van je bankrekening innen en je krijgt een pasje toegestuurd waarmee je naar de bios kunt met korting.
Toen ik bij Dirk introk kwam ik er achter dat het mondstuk van zijn stofzuiger met tape aan de stang was bevestigd en zo nu en dan loskwam. Sowieso werd de stofzuiger niet heel vaak gebruikt, maar blijkbaar toch genoeg om stuk te gaan of misschien ging ‘ie gewoon al heel wat jaartjes mee. Alle dingen die er jarenlang bovenop zijn gestapeld hebben de stang vast geen goed gedaan. Zo zuinig als ik ben vond ik het de moeite niet om een nieuwe te kopen en als ik toen had voorgesteld samen te gaan shoppen voor een nieuwe had ik nu niet met hem samengewoond.
Rasechte Amsterdammers kijken nogal neer op het ‘kleine’ Purmerend, het is toch maar een dorp vergeleken met Amsterdam en wat valt er nou helemaal te beleven in dat boerengehucht? Hoewel die opmerkingen me af en toe de keel uithangen heb ik gemerkt dat ik zelf ook snel mijn mening klaar heb waar het –andere- ‘gehuchten’ betreft. Een week geleden ging ik met mijn beste vriendin Marian een weekendje naar Scherpenzeel. Geen idee waar het lag toen we het boekten, maar het hotel zag er wel leuk uit op de foto op internet. 
Ze hebben mijn fiets gejat! De vlerken, hoe durven ze! Ik zet bij gebrek aan fietsenrekken en dergelijke mijn fiets ‘los’ bij de bushalte neer, zonder dat ik hem aan een lantaarnpaal of iets dergelijks vastketen. Had ik dat dus maar wel gedaan. Er stonden nog twee andere fietsen, maar die van mij stond er niet meer bij. Wat een rare gewaarwording is dat zeg.