Columns 
8 Comments Een mooie kop
Gisteravond in het theater zitten kijken en luisteren naar het huiskamerprojectje van Kees Prins, Paul de Munnik en JP den Tex. Dat was af en toe best geinig, maar meer niet. Als ik het idee krijg dat ik zelf makkelijk mee kan spelen, dan is er ergens iets niet helemaal in orde. En bij teveel mooi, intellectueel en poëtisch bedoelde teksten met een diepere achtergrondbetekenis waarover je geacht wordt na te denken achter elkaar treedt onvermijdelijk het Bløf-effect op, dan ga je vreselijk zitten verlangen naar een simpel flauw liedje waarbij je niet zo op hoeft te letten en eens gewoon van de muziek an sich kan gaan genieten. Inderdaad, datgene wat een weldenkend mens ook ervaart bij bijvoorbeeld Frank Boeijen of wat De Munnik met Acda doet.
Popularity: 2% [?]
Omdat ik van mijn baas een braamtelefoon mag gebruiken leek het me wel handig om mijn telefoonlijst van de ene mobiel over te zetten naar de andere. Dat gaat niet zomaar, want eerst moest de Neukia gesynchroniseerd worden met Outlook thuis, van hieruit moesten de adressen als visitekaartjes naar mijn werk worden gemaild, daar weer opgeslagen op de harde schijf en vervolgens naar mijn Outlook adressenbestand worden gesleept zodat er uiteindelijk een automatische push-up naar de braambes kon plaatsvinden. 
Om toch wat te genieten van het mooie weer liepen we tweede paasmiddag in het bos bij de Trappenberg. Gewoon genieten zonder stokken. In het betreffende bos stierf het van de tra´s. En elke kruiswoordpuzzelaar weet wat een tra is: een open plek in het bos. Een open plek in het bos is niet moeilijk te vinden trouwens, want die bereik je door alle dichte plekken in het bos te volgen. Maar dat is FC Knudde humor en verder niet van belang.
De PVDA-fractie is fijn begonnen met oppositiepolitiek inzake de buitensporig hoge top-inkomens. En met welk een geniaal plan komen ze: een extra belastingschijf met een hoger tarief. Chapeau voor de creativiteit. Buiten het feit dat je dit soort zaken vanwege onze concurrentie-positie in Europees verband moet regelen snijden ze zichzelf natuurlijk ook flink in de vingers omdat de hypotheekrente-aftrek voor de grootverdieners dan ook omhoog gaat terwijl ze die eigenlijk terug willen dringen.
Bij het inrijden van de duurste garage bij de Autorai riep de verkeersregelaar aldaar ons gister toe dat de gratis gekregen uitrijkaart die wij hem toezwaaiden niet de juiste was. Hij moest op worden gewaardeerd of ingewisseld tegen bijbetaling, maar dat kon gewoon aan de kassa. Niks aan het handje dus dachten wij, we parkeerden onze auto met moeite tussen alle PChooft-tractoren en gingen vrolijk eens kijken wat de autoboeren ons te bieden hadden. Verslag hiervan ontbreekt, want dat kunt u overal al lezen of zien, veel auto´s in elk geval, maar in mindere variatie dan ik dagelijks in de file zie.
Gister mocht ik op kosten van mijn schoonouders de helft van het verjaarskado van vrouwlief opmaken: ik mocht mee naar het concert van Lionel Richie. Ja, die vond ik vroeger leuk, zo niet goed, vooral van bepaalde nummers van The Commodores kan ik licht zwakzinnig worden. En de rest, ach ja, hij heeft best leuke liedjes gemaakt, dus ik zou me wel vermaken, had ik zo ingeschat.
Ik ben weer eens begonnen met hardlopen. Ter meerdere eer en glorie van mijn fysiek. Al twee keer is het me deze week gelukt om mezelf achter de Wii weg te rukken en de stoute sportschoenen aan te trekken. Ik loop over donkere paadjes, want vooralsnog heb ik liever dat niemand mij bezig ziet. Dat komt wel weer als ik mijn ouwe conditie terug heb van ergens eind vorige eeuw.
In een tijd waarin de volksmennende verbale diarree van mensen als Wilders en Verdonk de onnadenkende massa rare en gevaarlijke dingen laat denken en doen is het als van oorsprong fervent humanist, liberaal en democraat moeilijk om de juiste positie te vinden. Als tegenwicht zijn er organisaties als Amnesty International die hard strijden om de gevolgen van dit soort ontwikkelingen overal ter wereld tegen te gaan. Maar dat is nu ook over.