Dirrux' Blaasbalg

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Hij was nog niet eens volwassen
Toen hij op straat werd opgepakt
Omdat hij geld nam uit vreemde tassen
Maar hij was voor het rollen gezakt

Hij had spijt, nog meer dan zijn weelderige haren
Schreef het huilend op zijn veel te jonge jaren

Hij werd behandeld tegen deze slapte
Vrienden en familie vochten mee
Totdat de politie hem weer betrapte
In zijn proeftijd, al na een maandje of twee

Want als een kat op het spek
Had hij zichzelf laten gaan
Maar er hing een bel om zijn nek
Dus niemand huilde
Niemand liet er een traan

Hij werd ouder, kreeg een meisje
Maar hij nam het niet zo nauw
Likte aan anderen, gelijk een ijsje
Totdat zij hem zag met zo’n vrouw

Dat was het einde van de verkering, zij liet hem alleen
Zijn gehuil om het verlies boorde door merg en door been

Nadat hij zo’n maandje of drie had gerouwd
Vond hij een nieuwe, een heel erg leuke
Maar die had hem ook al te snel weer vertrouwd
Hij wist ook haar al snel weer te verneuken

Want als een kat op het spek
Had hij zichzelf laten gaan
Maar er hing een bel om zijn nek
Dus niemand huilde
Niemand liet er een traan

In plaats van dat hij zich vermande
Heeft hij van zichzelf een dronkelap gemaakt
Totdat hij in een blauwe fuik belandde
En hij zijn rijbewijs was kwijtgeraakt

Hij zou zijn leven weer beteren, zo had hij beloofd
Men hielp hem hoewel hij niet zo erg werd geloofd

Toch best nog een tijdje deed hij heel goed zijn best
Het rechte pad was de weg waar hij echt van genoot
Maar toen op een nacht heeft de drank weer
alles verpest En zonder rijbewijs reed hij zichzelf zomaar dood

Want als een kat op het spek
Had hij zichzelf laten gaan
Maar er hing een bel om zijn nek
Dus niemand huilde
Niemand liet er een traan

U voelde het al, nu komt de moraal van dit verhaal
Een mens is geen kat, dat weet u allemaal
En ook geen ezel, men stoot zich vaak meermaals aan één steen
En wie zich te vaak stoot, die sterft vaak zielig en alleen
Vermijdt dus die stenen en stoot uw zelf niet voor de kop
Er zijn mensen die dat kunnen, en daar drinken we op

Want als een kat op het spek
Laten wij onszelf maar weer gaan
Er hangt een bel om onze nek
Niet om huilen
Daar went u wel aan

© Dirruk

Popularity: 3% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]

Popularity: 1% [?]