Sunday, September 23, 2018

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Sail zuigt

Posted by Dirruk On August - 21 - 2010

Sail. Ik was er al twee keer geweest. Of misschien drie keer. De eerste keer al vroeg ik me af wat nou precies de lol was. Beetje langs boten lopen. Mooie boten weliswaar. Bij sommige mocht je zelfs aan boord om het van nog dichter bij te zien allemaal. En inderdaad, het zag er allemaal net zo uit als die bouwpakketten van boten die ik als kind had gemaakt. Mooi. Erg mooi. Maar net als met prachtige kerken en kathedralen ben je er na een paar wel klaar mee. En dan stommel je verder in de meute die weinig anders doet dan voetje voor voetje langs de boten schuivelen en erachter komen dat als je honger hebt zo’n vet broodje beenham wel erg duur is. Maar ja, het is een groots evenement en je moet er toch bij zijn.

Van de volgende één of twee Sails waar ik naartoe ging weet ik me vooral ook het gehannes met het openbaar vervoer en parkeren te herinneren en dat ik mezelf afvroeg waarom ik in godsnaam er naar toe was gegaan. Maar ja, het is gratis, dichtbij en het wordt groots geafficheerd. Dus waarom niet? Je moet er toch bij zijn dan. Denk je. Denkt iedereen. Zelden verrekt er zich iemand een nekspier om een boot na te kijken, maar tijdens Sail gaan we massaal bootjes kijken.

Ik zou dit jaar dus ook niet naar Sail gaan. Maar als je baas dan besluit met zijn bootje tijdens de grote opening een aantal mensen van de klant rond te varen en het nodig acht dat jij meegaat, wat doe je dan? In de tijd van de baas een beetje varen, biertje drinken. Ach, er zijn saaiere donderdagmiddagen op het werk te verzinnen. Misschien is het zelfs goed voor je netwerk of je carrière en hoewel ik daar verdomd weinig pro-actief mee doe, besloot ik dit keer zonder koudwatervrees dit ruime sop dan maar eens te kiezen.

Het was lekker en gezellig op het bootje. Biertje, cola’tje, kaasje, chipje, nootje, worstje. Gezellige mensen ook aan boord. Allemaal mannen, want ja, we zijn een IT-bedrijf. Na tien minuten was ik wel klaar met het kijken naar de boten. We werden door stoere mariniers en wateragenten in het gelid gedwongen. Eenrichtingsverkeer op het water. Raar concept. Een paar agenten met een toe-toe-toeter en een waterscooter vonden het nodig om als kleine kinderen te gaan racen en lieten zien hoe het nou toch komt dat de mensen steeds minder respect voor ze hebben.

Ik besloot dan maar het gehele gebeuren an sich eens te aanschouwen. De kades zaten vol met mensen die stom zaten te zitten en te kijken alsof er één of andere real-life-soap op TV was en de grote boten toejuichten alsof die zojuist tweede waren geworden op het één of andere WK. Op de bootjes zat iedereen het ontzettend naar zijn zin te hebben en was vooral bezig dat aan anderen te laten zien. Je moet natuurlijk gezien worden. En erbij zijn. Zijn. Waarom? Nou gewoon. Laten zien dat je erbij hoort en dat je jezelf een boot kan veroorloven. Op de meeste boten zaten en stonden de mensen met kapsels en kleding die je daar verwacht. Ik leg het niet uit, dat weten jullie zelf ook, hoe die mensen eruit zien en hoe ze praten.

Ik vermaakte me echt wel, zo op deze manier. Ik was zelf geïmponeerd door het grote oorlogschip. Moest lachen om sommige rare bootjes. Maar snappen deed ik het niet. Op onze boot waren er kennelijk meer die niet erg nautisch waren onderlegd of geïnteresseerd, want het gesprek ging al snel alleen maar over de lekkere wijven op andere boten en waarom die ene die jij lekker vond dan wel of niet lekker was en waarom. We voeren nog wat door de grachten, waar we lekker in files van bootjes met dronken mensen kwamen te liggen. Het was best geinig, maar in mijn vrije tijd zou ik het zonde van mijn tijd hebben gevonden.

Om half zes gingen we weer aan wal en daarna reed ik lekker naar huis. Nee, niet waar. Ik kwam in een file van mensen die allemaal nog naar sail moesten of er net vandaan kwamen. Vreselijk irritant. En daarna thuis op de TV zag ik op 5 kanalen een saaie livestream van bootjes en allerlei BN-ers vertellen dat ze ook een boot hadden of wel eens met een boot op vakantie waren geweest. De verslaglegging rond de vierdaagse van Nijmegen was tien keer interessanter en dat boeit me ook al niet. Wat een stom evenement. Sail zuigt. Ik weet nu dus al zeker dat ik niet naar Sail 2015 zal gaan. Maar dat zal ik tegen die tijd wel weer vergeten zijn.

Add A Comment