Wednesday, August 21, 2019

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Kegelen

Posted by Dirruk On February - 25 - 2009

kegelenKegelen verhoudt zich tot bowlen als korfbal tot basketbal. Bowlen is sensationeler, internationaler en laagdrempeliger. Bij kegelen geen extra worpen en geen variërende waardering voor hetzelfde aantal omgegooide kegels. Kegelen heeft een stoffig, truttig en bejaard imago, bowlen is flitsend, snel en jong. Kegelen wordt alleen door amateurs beoefend, bowling wordt overal ter wereld professioneel gespeeld. In veel steden kan iedereen zomaar een bowlingbaan huren, kegelen blijft voorbehouden aan de verenigingen en voor feesten die worden gehouden in een feestzaal waar toevallig een kegelbaan is. Zoals ik al zei: Kegelen verhoudt zich tot bowlen als korfbal tot basketbal, in alle facetten.

Maar in de kern zijn bowlen en kegelen hetzelfde: je moet over een lang stuk hout zoveel mogelijk kegels omgooien. Kegelen lijkt moeilijker dan bowling, maar dat betwijfel ik. Voor een leek die het af en toe doet is het met bowlen veel makkelijker om de pionnen om te gooien, maar tien keer achter elkaar alle kegels omkegelen, dat kunnen in beide varianten alleen de echte toppers. Het niveau van de bowlers zal ongetwijfeld hoger liggen door de internationale professionele competitie, maar dat maakt niet uit: mijn familie vermaakt zich er al sinds mensheugenis mee. De foto van mijn opa die alle huiskamers opsiert is er één met een kegeltrofee. Hij was een goeie, naar het schijnt. Mijn vader en zijn broer strijden vaak mee in de eindronde van de Purmerender kampioenschappen en ook mijn moeder en mijn oma rollen al jaren hun balletje. Hun verdienste ligt echter voornamelijk in het ’schrijven’. Net zoals we jaarlijks de dames bij de dartkampioenschappen in lakeside op TV zien schrijven, zo gebeurt dat ook in de meeste kegelzalen. De sport is te klein om echt geautomatiseerd te worden.

Al sinds mijn tienerjaren wordt mij regelmatig gevraagd wanneer ik nou eens op kegelen ga. Maar ik verzet mij nog steeds hevig. Ik heb leuke jeugdherinneringen aan het gekegel van mijn ouders, maar voel geen liefde. Ik herinner mij de maandagmiddag waarop mijn moeder kegelde. Ik ging vaak langs, niet om naar het kegelen te kijken, maar voor een cola en eigenlijk hoopte ik gewoon stiekem altijd op een bitterbal. Of twee. De kegelkampioenschappen in het mega-kegel-complex in Alkmaar waren altijd een feest omdat ik dan altijd met mijn zusje de hele dag op de schaatsbaan er tegenover vertoefde. En ook daar weet ik mij de bitterballen nog te herinneren. En de sigarenrook. Maar het kegelen was nooit interessant.

Later ontdekte ik ook nog eens dat de edele kegelsport met name door kleine middenstanders wordt beoefend. Aardige mensen, maar ik zou te vaak gaan botsen, en dat is voor een gezelligheidssport een slechte basis. Ik zie op donderdagavond tussen twaalf en één wel eens een kegelvriend van mijn vader door de stad naar huis waggelen. Dan zie ik dat het weer gezellig is geweest. Ik zit dan zelf gezellig ergens in de stad achter een biertje of mijn gitaar. Een combinatie meestal. Verschil moet er zijn en ook vooral blijven.

Ik wil niet kegelen, ik wil nooit gaan kegelen. Ik bereik echter een kritische leeftijd. Ik heb de verkeerde kant van de dertig gerond en merk in veel dingen dat ik inmiddels anders tegen dingen aan ga kijken. Vooralsnog neigt er niets in mij naar een lekker avondje kegelen, maar wellicht word ik nog eens mild en bezwijk ik onder de druk. Willen jullie me dan even wakker schudden? Sla een kegel op mijn hoofd kapot, laat zo’n bal op mijn voet vallen, wrijf me dit verhaaltje onder mijn neus, pest mij langdurig en lach mij vooral uit. Hard en lang.

En als dat niet helpt, geef me dan maar een spuitje.

2 Responses

  1. Witte Laarsjes Said,

    Sigaartje d’rbij?

    Posted on March 3rd, 2009 at 09:34

  2. Dirruk Said,

    Nee, ook op de kegelbaan mag niet gerookt meer worden.

    Posted on March 5th, 2009 at 10:52

Add A Comment