Tuesday, January 22, 2019

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Swaffelstokjes

Posted by Dirruk On January - 31 - 2009

loempiaSinds ons verblijf in Vietnam en Cambodja zijn wij verslingerd aan verse loempia’s. Dat zijn niet die gefrituurde dingen die je bij de Chinees op de hoek of de Vietmanees uit een mini-caravan koopt, maar verse ongebakken groenten, lekker gemarineerde kip en superfijne mie opgerold in geweekte bladeren rijstpapier. Deze omschrijving is wellicht onduidelijk, maar de slimmeren onder ons weten het wel te vinden via google ofzo. Maken we er nog zelf een op chili-saus gebaseerde loempiasaus bij en we kunnen smullen. Je moet er wel even een tijdje voor in de keuken staan en we hebben het binnen no-time weggeschrokt, maar dat vinden we helemaal niet erg. Het is lekker en we hebben daarbij het idee dat het soort van gezond is.

We hebben het ook al met succes voor andere mensen gemaakt, waaronder voor Marian, mijn geadopteerde zus en professioneel Dirkster. Met Marian en mij samen aan tafel gaat de stemming snel omhoog, maar het niveau exponentieel naar beneden. Door de vorm en de halfslappe stevigheid van deze loempia´s vonden we natuurlijk snel dat die dingen best wel op piemels leken en in alle meligheid duurde het niet lang voor we elkaar er mee tegen het gezicht aan waren aan het slaan. Lachen, gieren, dolle pret en de loempia´s werden al snel omgedoopt tot swaffelstokjes. Dat spreekt voor zich.

We hadden weer eens meer gemaakt dan we op konden en omdat Marian ze erg lekker vond, nam ze er twee mee naar huis om de volgende dag op te eten. Dus met een plastic zakje overgebleven saus en twee loempia´s ging ze op pad: het meisje met de swaffelstokjes. Een kwartier later besloot ik een SMS te sturen met daarin de tekst: “Je hebt toch niet stiekem de loempia’s opgegeten he? En niet jezelf ermee swaffelen vanavond in bed!”. Het antwoord was wel heel erg vreemd: “Niet zo intiem met je moeder hè?” Gelukkig heb ik een ruimdenkende en moderne moeder, maar damned, ik moet toch eens wat beter opletten met SMS-en, levensgevaarlijk. Ik kon mezelf wel voor m’n hoofd slaan. En waarmee, dat ligt teveel voor de hand om hier op te schrijven.

10 Responses

  1. Jan. Said,

    Hihi. Een klassieker

    Posted on January 31st, 2009 at 17:07

  2. MissJ. Said,

    Wat is een proffesioneel Dirkster?

    Posted on February 1st, 2009 at 15:00

  3. Scheisse Said,

    De overtreffende trap van swaffelaarster.

    Posted on February 1st, 2009 at 18:27

  4. Dirruk Said,

    Ja zoiets. Een überkluns. 🙂

    Posted on February 2nd, 2009 at 10:22

  5. Robin S. Said,

    hehehe, briljant 😀

    Posted on February 2nd, 2009 at 15:51

  6. Robin S. Said,

    Trouwens, best knap dat je moeder weet wat swaffelen is.

    Posted on February 2nd, 2009 at 15:52

  7. Dirruk Said,

    Die moeder van mij is me er eentje hoor. Die leest namelijk de krant enzo 🙂

    Posted on February 2nd, 2009 at 16:26

  8. Het meisje met de swaffelstokjes Said,

    Hiiiiihhihihihihih die broert!! Moet er nogsteeds om lachen!!! hahaha Wanneer mag ik weer swaffelstokjes komen halen? Mijnus zijn op!! 😉

    Posted on February 2nd, 2009 at 20:53

  9. Dirruk Said,

    Kwam jij niet donderdag hier weer eten?

    Posted on February 2nd, 2009 at 20:58

  10. Aimée Said,

    Haha briljant!

    Posted on March 4th, 2009 at 22:51

Add A Comment