Sinds ons verblijf in Vietnam en Cambodja zijn wij verslingerd aan verse loempia’s. Dat zijn niet die gefrituurde dingen die je bij de Chinees op de hoek of de Vietmanees uit een mini-caravan koopt, maar verse ongebakken groenten, lekker gemarineerde kip en superfijne mie opgerold in geweekte bladeren rijstpapier. Deze omschrijving is wellicht onduidelijk, maar de slimmeren onder ons weten het wel te vinden via google ofzo. Maken we er nog zelf een op chili-saus gebaseerde loempiasaus bij en we kunnen smullen. Je moet er wel even een tijdje voor in de keuken staan en we hebben het binnen no-time weggeschrokt, maar dat vinden we helemaal niet erg. Het is lekker en we hebben daarbij het idee dat het soort van gezond is. Read the rest of this entry »
Popularity: 14% [?]


Trix roeleert. Letterlijk en figuurlijk, want tachtig procent van ons heeft het 



Bij voorkeur bezoek ik de supermarkt tussen zes en zeven uur ‘s avonds. Als Nederland achter de gestampte pot zit en het dus heerlijk rustig is. Kun je in volle vaart langs de schappen en als je met z’n tweeën bent kun je als een rally-duo opereren. De één duwt de kar voort en geeft instructies vanaf het boodschappenlijstje, zodat de ander de spullen uit de schappen in de kar kan gooien en binnen een paar minuten sta je in een zo goed als niet bestaande rij bij de kassa. Spullen slim op de band zetten zodat je deze daarna handig in de kratten of tassen kan stoppen, eerst pinnen, dan inpakken, nog even op de groene knop drukken en hop: we staan weer buiten. Drukken we de stopwatch in en kijken we altijd weer erg blij als we een nieuw persoonlijk record hebben neergezet. Dat is onze manier om het een beetje leuk te houden.
Vanmiddag een solli gehad. De functie waarvoor ik op gesprek moest was niet helamaal duidelijk, maar omdat het telefoongesprek prettig was en de locatie dichtbij besloot ik te gaan praten. Vanwege de informele sfeer tijdens het telefoongesprek en de onduidelijkheid besloot ik na lang wikken en wegen geen jasje-dasje te doen. Volkomen bewust. Aan het eind van een lang, goed en prettig gesprek kwam na de afsluiting alsnog de vraag waarom ik niet in pak was gekomen. Ik was er op voorbereid en legde mijn beweegredenen uit, wat nog werd begrepen ook. Altijd fijn. Maar ik gaf natuurlijk het verkeerde antwoord. Ik had gewoon moeten zeggen: 
