Friday, March 22, 2019

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

We zijn er klaar mee

Posted by Dirruk On September - 16 - 2008

Als jullie me ooit gaan vragen: "Dirk, hoe was India nou precies?", dan zal ik zeggen: "India was precies zoals ik van te voren had verwacht. Precies zoals in de prachtige boeken " Are You Experienced"  en "Holy Cow" is beschreven. Precies zelfs zoals Ome Kees in een paar reacties hier op de site vertelde". Als jullie me dan vervolgens gaan vragen of ik het ook leuk vond, dan zal ik iets antwoorden als: "Ach, leuk is anders". Nou is India ook anders dan alles wat ik hiervoor heb gezien en meegemaakt, maar helaas geldt in dit geval dan weer dat anders niet altijd leuk is.

We snappen zelf nog niet helemaal waarom we het hier niet leuk vinden,
maar de voorlopige analyse duidt erop dat we na tien maanden gewoon
genoeg hebben gezien en gedaan. De rek is er uit en India geeft zo’n
overdosis (merendeels negatieve) indrukken dat we liever op de
hotelkamer gaan zitten dan dat we ons buiten op straat vertonen. We
ontdekten bij onszelf de eerste symptomen van smetvrees en straatfobie
en aangezien de Indiaase dansjes op TV slechts tien minuten
onderhoudend zijn begonnen we ons ernstig af te vragen wat we in
godsnaam in India aan het doen waren.

Toch probeerden we van de week nog heel fanatiek door te reizen richting Nepal, maar nare ervaringen met een taxichauffeur die het voor elkaar kreeg om tegen een stilstaande trekker aan te rijden en probeerde ons over te zetten in een auto met enge mannen, geile kwijlende mannen die Linda als speelding zagen, de continue pogingen om je op te lichten of je ergens anders heen te brengen, de bedelaars die je blijven achtervolgen als je ze al lang en breed wat gegeven hebt, de starende ogen die je overal volgen alsof je de eerste blanke in de stad bent, de gigantische hoeveelheden vuil, de mensen die zich overal mee bemoeien zodat je nergens relaxed staat en ga zo maar door, hebben ons doen besluiten dat het genoeg is geweest.

We zijn er dus klaar mee. We hebben tien prachtige maanden achter de rug en hebben geen zin om er een negatief einde aan te breien door maar door te gaan en door te gaan terwijl het helemaal niet hoeft. Een Wereldreis is tenslotte geen baan met twee maanden opzegtermijn. Dat is het mooie van vrijheid, je kunt zomaar zelf beslissen wat je wilt en het dan nog meteen doen ook. Zelfs als dat betekent dat je terug gaat naar een plek waar je wel binnen de kortste keren weer van alles moet. Het is een rare wereld.

Na deze beslissing hebben we meteen rechtsomkeert gemaakt, zijn we eergister in Delhi aangekomen en hebben we vanmorgen onze tickets omgezet naar twee vluchten die ons donderdag rond een uur of zes ‘s avonds op Schiphol moeten brengen. Zijn we dus nog mooi op tijd om onze wereldreis voort te zetten door prachtige culturele evenementen zoals de Purmerendse najaarskermis en de paardendag eens goed mee te maken. Jullie zien ons dus snel weer verschijnen, het zal wel koud zijn en even wennen, maar op dit moment kijken we er meer dan ooit naar uit om lekker terug te zijn in ons eigen wereldje.

Dirk

Add A Comment