Tuesday, January 22, 2019

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Het mooiste land ter wereld

Posted by Dirruk On September - 16 - 2008

En zo ben je al weer bijna twee weken in Nederland. Twee weken die voorbij lijken te zijn gevlogen alsof het een korte vakantie is. Nou klopt dat wel, want we vieren hier ook nog een soort van vakantie. Lekker op zolder bij Pa en Moe de Groot omdat ons huis nog tot eind Oktober verhuurd is. Een ruimere en goedkopere kamer hebben we onderweg niet gehad, het is all inclusive, zelfs voor de was hoeven we niet te betalen. De badkamer is dan wel gedeeld, maar dan weer van een dusdanig hoog luxe-niveau dat dat geen enkel probleem is. En we genieten ons suf hier in Nederland, het mooiste land ter wereld.

De laatste paar dagen in India hebben we voornamelijk in de hotelkamer met airco doorgebracht. We gingen dan af en toe nog wel naar buiten, maar dat duurde nooit lang, want elke keer dat we dat deden werden al onze vooroordelen betreffende de drukte, de hitte, de viezigheid, de starende mensen en de oplichterij weer bevestigd. Gelukkig hadden we op de hotelkamer een grote flatscreen-TV met een paar Engelstalige zenders, dus we hebben het prima overleefd. We hebben nog wat souvenirs gekocht, alhoewel ook dat niet overhield qua kwaliteit en keuze en donderdagochtend vroeg hebben we met plezier de pleiterik gemaakt.

Delhi airport is net als zo’n beetje alle vliegvelden ter wereld een grote bouwput omdat het groter moet worden. Ondanks het muljeu inderdaad. Met name vanwege de Commonwealth Games van 2010. We hebben nu al medelijden met de atleten die in die stad moeten gaan sporten. Als er een wereldrecord wordt gelopen, dan weet ik zeker dat dat onder invloed van heel veel doping gaat, waarbij alle controleurs naar goed Indiaas gebruik zijn omgekocht. Anders is het gewoonweg niet mogelijk.

Een wereldrecord dat wél met gemak werd verbroken in Delhi was het aantal controles waar we op het vliegveld doorheen moesten. Was kennelijk nodig gezien de bonte stoet aan carnavalsgangers die alle uitingen van hun religie in hun kleding hadden verwerkt om gezegend de vliegreis te kunnen overleven. Aangezien er afgelopen weekend vijf bommen in Delhi afgingen in naam van Allah ook geen overbodige luxe. Wel vreemd dat de bommen volgens de krant in vuilnisbakken waren verstopt, want wij hebben in het hele land amper een vuilnisbak gezien. Dus die vuilnisbakken zijn volgens ons door de terroristen zelf neergezet en dat zou moeten zijn opgevallen. Ik vrees dat er op bommengooigebied in 2010 ook nog wel eens een recordje kan worden gebroken tijdens die spelen, zodat het record van München ook eindelijk uit de boeken kan.

Afijn, de terugvlucht via Londen naar Amsterdam duurde lang, maar we ondervonden geen enkele vertraging. We waren zelfs een paar minuten vroeger dan gepland terug op Nederlandse bodem, waar we op Schiphol werden ingewuifd door een grote groep mensen die posters hadden opgehangen met onze hoofden erop, die fanatiek stonden te zwaaien met vlaggetjes en die we natuurlijk uitgebreid bekust en beknuffeld hebben. Wat een feest. Dat feest ging in Purmerend door tot in de late (ofwel vroege) uurtjes, waarna we de volgende dagen alleen nog maar met verwondering en nieuwe ogen door Nederland hebben gelopen en gefietst.

Want wat is het hier mooi zeg. Het weer werkte natuurlijk erg in ons voordeel, maar wat een ruimte hebben we hier, wat is het hier schoon, wat is het hier rustig, wat is het hier vredig! Als je niet beter zou weten zou je gewoon zeggen dat het perfect is. We vergeleken het Nederlandse landschap met dat van Disneyland en dat van de film Stepford Wives. We zaten lekker te eten in het zonnetje, we gingen gezellig naar de kroeg, moesten even wennen aan het rookbeleid, maar zagen dat er op verschillende plaatsen al heel creatieve oplossingen zijn, zoals een boetepot waar je vrijwillig in deponeert als je gaat roken. We genoten in de schone snelle bus op de busbaan, de ruimte en gezelligheid op de markt, de met koffie doordrenkte huiselijkheid bij vrienden en familie en ga zo maar door. We waren domweg gelukkig in Purmerend. Het klinkt raar, maar het kan.

Na twee weken is dat gevoel gelukkig nog steeds niet weg. Het begint wel wat kouder te worden, maar een laagje extra kleding doet wonderen. We hebben de laatste dagen af en toe TV gekeken en die ook zo snel mogelijk weer uitgezet, want daar laten ze je in de nieuwsprogramma’s alleen maar ellende zien waardoor je gaat denken dat dit een crimineel, verwaarloosd en arm land is. De krant bladeren we wel wat door, maar niet te fanatiek, we willen nog even op onze roze wolk blijven drijven.

Langzaam maar zeker zal dat gevoel gaan verdwijnen vrezen we. We zijn bijvoorbeeld langzaam maar zeker aan het nadenken over wat we nu precies hier gaan doen in Nederland. En dan hebben we het inderdaad over werk. We zijn natuurlijk net als iedereen op zoek naar een leuke activiteit waar je heel weinig tijd aan kwijt bent en waar je dan wel gewoon flink voor wordt betaald. Een baan als levensgenieter past wel helemaal in ons straatje. Mocht iemand tips hebben, dan horen we dat
graag.

Zo, genoeg geouwehoerd, dit was dus de afsluiter van ons reisverslag op internet. Wellicht maken we er nog een boek van, alhoewel ik al heb gehoord dat er dan meer pikante details moeten worden verteld. We vonden het in elk geval leuk om te doen en nog leuker dat er zoveel mensen hebben genoten van onze verhalen en de reacties in het gastenboek waren ook vaak een feest voor ons in de vreemde. Hier gaat het licht uit, hopelijk zien we elkaar weer snel, maar dan niet hier maar gewoon live, dat is uiteindelijk toch nog veel gezelliger.

3 Responses

  1. Scheisse Said,

    Kijk nou, er zit weer leven in de jampot!

    Posted on September 16th, 2008 at 15:56

  2. Witte Laarsjes Said,

    Jippie, er wordt weer jam gemaakt!!!!

    Welkom thuis in dit geweldige land 😉

    Posted on September 22nd, 2008 at 11:49

  3. Klaartje Said,

    Dat jullie maar zachtjes uit die roze wolk mogen komen…(scherper dan ever!)

    Posted on September 30th, 2008 at 00:13

Add A Comment