Wednesday, June 26, 2019

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Veilig Verkeer Vietnam

Posted by Dirruk On July - 22 - 2008

De eerste week Vietnam zit er al weer op, en dat is niet zonder slag of stoot gegaan. Uit eerdere verhalen zal het wel enigszins doorgeschemerd zijn dat we het niet helemaal honderd procent naar onze zin hadden. Inmiddels hebben we het land een beetje leren kennen en we beginnen het zeker wel te waarderen. We zijn er ook achter waarom we het niet zo naar onze zin hadden: Een communicatieprobleem, een loeiend hete zon en last but not least: een verkeersdrukte waar je hoornstapeldol van wordt. We hadden niet alleen een cultuurshock en een zonnesteek, maar ook een traffic-shock.


We hadden ons voorbereid op een land vol fietsers, want we hadden verhalen gehoord van Frank (de Condor) die acht jaar geleden van Noord naar Zuid Vietnam is gefietst. Destijds was hij nog de gebraden haan met zijn gloednieuwe mountainbike. In elk dorp waar hij stopte zette werd zijn fiets bewonderd alsof het de nieuwste Ferrari was en bij een lekke band vochten de mensen om zijn band te mogen plakken. Maar dat zijn inmiddels al weer vergeelde zwart-wit beelden, want als je nu nog op een fiets zit in dit land ben je een loser. Iedereen zit op een brommer, leve de vooruitgang.

Als je hier naar een willekeurige straat kijkt zie je dus brommers rijden. Niet vijf, niet tien, nee joh, honderden tegelijk. De brommers zijn reuze handig, want je kunt er van alles op vervoeren: je hele familie, drie varkens, zes grote gasflessen, zes manden straatvuil, noem maar op. Je kunt er ook van alles achter hangen, van kruiwagens tot betonmolens aan toe, geen probleem. Het is werkelijk een prachtig gezicht, zolang je je oren en je neus maar dichthoudt.

De brommers maken geluid en natuurlijk stinken ze, want iedereen rijdt hier op rode zelfgemaakte benzine, die in plastic flessen aan de straat worden verkocht. De vrouwen wapenen zich tegen de stank en het vuil met grote doeken voor hun mond, mouwlange handschoenen en teensokken in de slippers. De Aziatische brommerboerka’s noemen we deze kleding inmiddels al. Erg slim, je wordt niet vuil, je longen blijven schoon en je bent goed beschermd tegen de zon en dat laatste is natuurlijk het belangrijkste, want het schoonheidsideaal is hier een witte huid. Bovenop het hoofd nog de verplichte helm en het plaatje is compleet. Die helm is trouwens niet veel meer dan een skateboardhelm en ziet er veel leuker uit dan die dingen die in Nederland verplicht zijn. Ze zijn zelfs zo leuk dat iedereen gewoon z’n helm ophoudt als hij gaat winkelen of picknicken, wat dan helaas weer een erg lullig beeld van de Vietnamezen oplevert.

Nou is het grote wonder dat alles steeds maar goed gaat. Bij een beetje kruispunt zie je honderden brommers tegelijk oversteken, het gaat kriskras door en om elkaar heen en er gebeurt niks. Hoe die vrouwtjes van 1.50 meter en 40 kilo schoon aan de haak hun zware brommertjes die ook nog eens volgehangen zijn met allerblei boodschappentassen aan het stuur recht op de weg houden is ons een raadsel, maar ze krijgen het voor elkaar. We zagen één keer een vrouwtje met brommer en al omvallen tegen een andere brommer aan, maar dat was in Laos, dus dat telt niet.

Er lijken in het geheel geen regels te zijn en er wordt niet naar links of naar rechts gekeken, laat staan in de achteruitkijkspiegels. In plaats van kijken kun je namelijk ook gewoon toeteren. Je toetert als je iemand in gaat halen, je toetert als je de bocht om gaat, je toetert als je over een paadje van een meter breed over de markt rijdt, je toetert als je de stoep op rijdt, je toetert dus gewoon de hele tijd. Lekker makkelijk.

Nu zijn het niet alleen de brommeraars die toeteren, maar ook de zeldzame auto’s en taxi’s en natuurlijk de talloze bussen doen hun duit in het zakje. Gevolg is dat je de hele dag alleen maar de verschillende types toeters hoort loeien, net zo lang tot je er krankjorum en overspannen van raakt. Zeker als je even niet opgelet hebt en het blijkt dat je hotelkamer aan de straatkant zit, dan ben je goed zuur. Ja, dat overkwam ons, ervaren als we zijn. En zo werden we steeds chagrijniger en chagrijniger, tot we in de gaten kregen hoe het nou precies werkte en hoe we ermee om moesten gaan.

Druk en gevaarlijk als het lijkt, al die brommers die zich toeterend als een groot leger mieren voortbewegen, is alles eigenlijk heel veilig omdat iedereen gewoon heel langzaam rijdt. Op een doodgewone Nederlandse Opoefiets kun je elke brommer hier bijhouden. Daarom vloeit het verkeer als water door elkaar heen zonder botsingen. Oversteken is een peuleschilletje, je loopt gewoon heel rustig een grote weg over en alle brommertjes en bussen zullen toeteren, maar ook om je heen rijden. Je moet jezelf niet opwinden als iemand zijn brommer gewoon voor je neus parkeert op de stoep waar je loopt, just go with the flow en alles komt goed. Laten we het de Vietnamese verkeers-Zen noemen.

Het is werkelijk een prachtig systeem en we zouden het ook in Nederland moeten introduceren. Het is alleen jammer dat we dan iedereen uit z’n auto moeten schoppen, nog eens tien keer zoveel flitspalen moeten neerzetten en nog meer verkeersdrempels moeten neerleggen of de wegen en straten tien keer zo breed moeten maken.

Dirk

Add A Comment