Wednesday, August 10, 2022

Dirrux' Blaasbalg

Anyway: the wind blows

Leven als een miljonair in Laos

Posted by Dirruk On July - 6 - 2008

En zo waren we opeens beland in Laos, waar we eigenlijk verdomd weinig van af wisten. Laos was voor ons niet meer dan een soort gember en een communistisch land ergens diep in Azie. Nu weten we wel beter, want Laos is best wel leuk. Prachtig eigenlijk. Warm, maar prachtig. Het enige minpunt, zoals in zoveel landen, zijn de toeristen, maar daar willen we niet teveel over klagen, daar horen wij namelijk ook een beetje bij.


We begonnen onze reis door Laos met een tweedaagse cruise over de Mekong. Cruise is misschien wat overdreven, boottocht past beter bij reis per lange houten boot met harde houten stoeltjes die afgeladen vol zat met backpackers. We hadden de slowboat genomen omdat de speedboat over de Mekong nogal wat slahgtoffers schijnt te maken. Die prachtige rotsformaties in het water zijn mooi om te zien, maar verdomd pijnlijk om met volle snelheid tegen aan te varen. Nee, wij namen de langzame boot. Krijg je wel een houten reet van en het duurt in totaal zestien uur, maar het was schitterend.

De boot bracht ons naar Luang Prabang, een stukje werelderfgoed waar het heerlijk relaxed toeven is. Een en al tempels, een leuke nachtmarkt relaxte mensen, helemaal niks mis mee. Ondanks alle toeristen was het zeer aangenaam en toen wij na de derde poging eindelijk geld uit de pinautomaat kregen waren we volmaakt gelukkig. We hadden 1,4 miljoen in onze handen! De plaatselijke munteenheid, de kip, heeft zo weinig waarde dat die 1,4 miljoen de tegenhanger is van onze 100 Euro, maar toch, hoe vaak in je leven kun je jezelf nou miljonair noemen?

We huurden fietsen, ploegden over onverharde heuvels door een typisch Aziatisch landshap met rijstvelden (van die terrassen) naar de mooiste watervallen die we tot nu toe gezien hebben (en dat zijn er heel wat). Na drie dagen genieten besloten we naar het Zuiden te gaan, naar de hoofdstad, Vientiane. Omdat de reis daar naartoe zo’n 12 uur duurt hebben we die in twee stukken geknipt en belandden we in het bij de westerste party-toerist zeer geliefde Vang Vieng.

Vang Vieng dus. We hadden er al over gelezen en we hadden er onderweg al mensen over gehoord. Dat was eigenlijk niks. Het dorp heeft niks Aziatisch en staat vol met kroegen en restaurants. En bijna al die restaurants hebben een soort ligstoelen, waarop je kunt hangen en tijdens het eten naar de TV kunt kijken. De hele dag door worden de DVD’s van Friends afgespeeld, zodat je om de vijf minuten wel ergens het riedeltje van The Rembrandts uit de speakers hoort schallen. En de toeristen doen de hele dag niet veel anders dan in een autoband in de rivier dobberen en zich ‘s avonds klemzuipen en zo bloot mogelijk over straat lopen lallen.

Wat wij daar dus moesten, dat wisten we zelf ook niet. Tot we besloten buiten het dorp te kijken en daar een schitterend landschap met rare rotsformaties aantroffen. Dat heeft ons dermate opgevrolijkt dat we na de middagsiesta in de airco ook maar geprobeerd hebben ons in te leven in de andere toeristen en het met wat drankjes erg gezelig maakten. Beerlao is tenslotte zo ongeveer het lekkerste bier ter wereld en een glaasje Laotiaanse whiskey met Cola is ook niet te versmaden. En het kost nog niks ook, dus dat maakt het feest alleen maar groter.

We zijn nu weer een paar dagen verder en zijn Vientiane aan het verkennen. Een relaxte, maar zweterige stad die – zoals te verwachten was – vol staat met tempels. Hier en daar zie je nog wat resten van het communistische bewind dat zich inmiddels heeft afgezwakt tot een socialistisch bewind met open grenzen, maar over het algemeen krijgen we het idee dat de mensen er aardig op vooruit zijn gegaan ten opzichte van onze vijf jaar oude reisgids. Gebouwen worden opgeknapt, straten zijn schoon en netjes, niemand fietst, maar zit op een brommer of in een auto en je kunt alles kopen wat je maar wilt. Natuurlijk zijn er nog wijken en dorpen die achterblijven, maar hopelijk kunnen die ook worden meegenomen in de gang voorwaarts.

Laos gaat dus vooruit in de vaart der volkeren, gesteund door allerlei programma’s van de Verenigde Naties en ook door het geld van de toeristen natuurlijk. Wie zijn geld niet zomaar aan een willekeurig goed doel wil geven omdat je nooit weet wat er met dat geld gebeurt en toch wat goeds wil doen voor de mensheid, die moet eigenlijk gewoon eens een keer een paar weken op vakantie gaan naar Laos. Kun je mooi het nuttige combineren met het aangename. Maar wees wel snel, want over een paar jaar kun je het verschil tussen Laos en Thailand waarschijnlijk niet meer zien. Dus als je dan pas gaat en klagend terugkomt, geef dan vooral ons niet de schuld, wij hebben je gewaarschuwd.

Dirk

Add A Comment

Mourinho naar Ajax?

Posted by Dirruk
May-13-2009 I 2 COMMENTS

Voetbal op de Schapenmarkt

Posted by Dirruk
Apr-24-2009 I ADD COMMENTS

Spugend naar de wereldtop

Posted by Dirruk
Apr-16-2009 I 4 COMMENTS

Jiskefet doet verstandig

Posted by Dirruk
Apr-14-2009 I 1 COMMENT

De beste songschrijver ooit

Posted by Dirruk
Apr-9-2009 I 12 COMMENTS