Travel 
No Comments Fijn verdwalen in de Andes
De beste manier om de Andes goed te bekijken is – volgens mensen die het kunnen weten – te paard. Gewoon lekker hobbelen over kleine paadjes, krijg je wel een zere kont van, maar je wordt niet zo moe. Wij vinden moe worden niet zo heel erg en we hoeven niet zo nodig op een paard. Linda is niet erg enthousiast over eerdere ervaringen met paarden in de Andes en ikzelf heb al dertig jaar lang een trauma van die rotpony die in Slagharen van alles wilde, behalve vooruitlopen. Dus kiezen wij steevast voor het langzamere, vermoeiendere en vooral goedkopere alternatief: de benenwagen.
We hebben de afgelopen maanden al behoorlijk wat gelopen, dus een paar uurtjes Andes erbij, dat moet geen probleem zijn. In Cuenca hadden we een prachtige wandeling langs de twee rivieren gepland. Kaartje mee van het hotel dus dat moest een eitje zijn. Beetje jammer alleen dat het een commercieel kaartje was dat zich vooral richtte op het centrum en de omgeving behoorlijk vereenvoudigd en vertekend weergaf, waardoor we op een gegeven moment absoluut niet meer wisten waar we waren. Ik heb dan wel een prachtig stoer horloge met hoogtemeter en kompas, maar als je niet meer weet waar je bent en waar je naar toe moet, dan heb je daar niks aan. Met pijn en moeite en veel vragen vonden we de terugweg naar het hotel en de wandeling had vier uur geduurd waar we er twee hadden gepland.
Gelukkig leren wij van onze fouten, dus in Vilcabamba, waar gister de volgende wandeling gepland stond, hadden we bij de plaatselijke VVV een kaart gescoord met wandelpaden en informeerden we naar de route naar het natuurpark Podocarpus. De route die we volgens de mevrouw van de VVV moesten lopen bleek echter naar een waterval te leiden en nadat we wat verschillende afslagen genomen hadden die volgens de kaart en mijn kompas de juiste waren, kwamen we aan in een schattig dorpje dat bij navraag gewoon Vilcabamba bleek te zijn. We hadden een rondje gelopen.
Vreselijk stom, maar het kwam goed uit, want nu konden we bij de VVV eens goed navraag doen over één en ander aan wandelroutes. Er zat nu een man die wél naar onze vraag luisterde en het bewuste natuurpark bleek op minimaal vijf uur loopafstand van Vilcabamba te liggen. Hij vertelde verder over de andere wandelmogelijkheden en we gingen vrolijk op pad voor de volgende wandeling. Langs de ene kant van de rivier heen, tot een klein dorpje, vlak daar voorbij over de rivier steken en dan aan de andere kant weer terug. Eerst naar het westen en dan terug naar het oosten, ik had dus eindelijk eens iets aan mijn kompas.
Het was een prachtige wandeling en we vonden het bewuste dorpje, maar van een bruggetje geen spoor. Verder gelopen langs de rivier door een prachtige hacienda waar we het bruggetje hoopten te vinden, maar na een half uur nog steeds geen spoor. Dus maar weer eens omgekeerd en in het dorpje naar de brug gevraagd, die verstopt lag tussen de bosjes achter een huisje. Het zwenkende bruggetje overgelopen en daarna netjes teruggelopen naar het oosten en na in totaal zes uur te hebben gelopen waren we terug bij ons hotel en hebben we ons vergrepen aan een overdadige maaltijd. Dat hadden we wel verdiend.
Nou is het op zich natuurlijk erg dom van ons en lachwekkend voor jullie, dat wij er niets van bakken, van dat navigeren tijdens het wandelen. Maar onszelf kan het niet zoveel schelen. Je komt nog eens op plaatsen waar andere mensen niet komen, je loopt eens wat extra kilometers wat goed is voor de gezondheid in het algemeen en de lijn in het bijzonder en het maakt hier in de Andes helemaal niet uit waar je loopt, het is overal even mooi, hoog en groen. Het enige nadeel is dat we vanmorgen wat stijve benen hadden, maar die hebben we weer los gelopen in een klein parkje waar de wandelroutes duidelijk aangegeven waren en waar netjes de bomen en struiken waren voorzien van naamplaatjes, zodat we ook eens wisten waar we nou eigenlijk naar aan het kijken en aan het ruiken waren.
Morgen de laatste dag hier in Vilcabamba. Er staat wederom een wandeling op de agenda. We weten nog niet of we naar de waterval gaan lopen of naar de vreemde rotsformatie met prachtig uitzicht boven op een berg, maar daar komen we wel uit. En mochten we ergens anders uitkomen, dan zal het ons ook niet verbazen. En jullie ook niet waarschijnlijk.
Dirk
Popularity: 2% [?]