Dirrux' Blaasbalg

We zijn weer terug op het vasteland van Ecuador, we zitten hoog in de bergen in Cuenca en proberen de ervaringen van de afgelopen week op de Galapagos te verwerken. En dat zal nog wel even duren, want acht dagen overleven op een kleine boot die af en toe vervaarlijk schommelde, Linda aan de zeeziekte hielp en waar we allebei continu ons hoofd stootten, dat valt nog niet mee. Gelukkig was het eten aan boord goed, waren de medepassagiers erg gezellig en hebben we meer dieren gezien en gefotografeerd dan we in de rest van het jaar waarschijnlijk zullen tegenkomen. Het was dus geweldig.

Ons schip voer van eiland naar eiland en ging dan voor anker waarna wij met de kleine sloep aan wal gingen om dieren en landschappen te bekijken. We zijn nog beginnelingen op het vakgebied "dieren kijken" en dat kwam goed uit, want het wordt een mens wel heel erg gemakkelijk gemaakt op de Galapagos. De dieren daar zijn door een gebrek aan natuurlijke vijanden totaal niet bang van mensen en je kunt ze dan ook gewoon tot heel dichtbij benaderen, ze gaan geen stap voor je opzij. Je hoeft er alleen maar voor te zorgen dat je niet op ze stapt. Als je op de netjes afgebakende paadjes blijft lopen lukt dat wel, alhoewel er af en toe een vogel zo suf is om zijn nest gewoon op zo´n pad te maken.

En zo vermaakten we ons dus met de zee- en landleguanen, de zeeleeuwen, de zeehonden en de vele vogels, waarvan de Blue Footed Booby absoluut de grootste sensatie is. Deze Jan van Gent met blauwe voeten lijkt zo uit een Diney-film te zijn weggelopen en is zeer fotogeniek. Niet dat de andere vogels, zoals de American Oystercatcher, de spotvogel, de Galapagos duif, de Galapagos havik, de flamingo en alle anderen veel voor hem onderdeden, maar zeg nou zelf, een vogel met blauwe voeten, daar wordt toch iedereen blij van? De vogel die een beetje tegenviel was de Darwin-vink, hiervan zijn er dertien verschillende, ze verschillen weinig van elkaar en zijn niet veel interessanter dan de alledaagse huismus. Dat we de Darwin´s evolutie-theorie grotendeels aan dit vinkje hebben te danken is eigenlijk ook het enige echt interessante voor de ongetrainde dierenspotters die wij zijn.

Wel erg blij werden we van de zeeleeuwen die in grote groepen op het strand lagen en in zee speelden. Wel dienen we voor de eerlijkheid te vermelden dat deze beesten intens stinken en het geluid maken van overgevende geiten. De zeeleeuwen kwamen af en toe tijdens het snorkelen ook gewoon om ons heen zwemmen, daar schrik je in eerste instantie wel van, maar ze willen spelen. Helaas kunnen wij niet zo snel zwemmen en ook niet zo lang onder water. Onze snorkeltjes en duikbrillen waren echter wel afdoende tijdens de twee á drie keer per dag dat we het water in gingen om de prachtig gekleurde vissen te bekijken. Af en toe zwom er een haai met witte punten op de vinnen onder ons door en ook de krabben, de gekleurde zeesterren en ander onderwatergedierte liet zich gemakkelijk bewonderen.

Ook al een sensatie waren de grote Galapagos-schildpadden die in twee smaken komen: de zeeschildpadden en de landschildpadden. Ze worden allebei vreselijk oud en ze zijn ook belachelijk groot. Zoals te doen verwachten bewegen ze zich erg langzaam voort en zijn ze komisch en aandoenlijk. Dankzij een reddingsoperatie van de Charles Darwin Foundation zijn ze maar net voor uitsterven behoed en we hebben het fokprogramma in levende lijve mogen aanschouwen. Hierover valt te melden dat zeeschildpaddensex veel interessanter is om naar te kijken dan landschildpaddensex en dat we te doen hebben met de vrouwtjesschildpadden. Je zal maar zo´n groot traag beest bovenop je moeten dulden die er uren over doet om zijn ding te doen en je ondertussen probeert te verdrinken.

Als ik dit zo schrijf schieten me allerlei andere dieren te binnen die we hebben gezien. Als ik die allemaal op moet schrijven ben ik wel een uurtje bezig. Bovendien weet ik er zelf nog steeds veel te weinig vanaf. We hadden dan wel een gids mee die ons dapper van alles erover probeerde te vertellen, maar zijn engels was zo goed als onverstaanbaar en zijn kennis leek ook niet echt van een hoog niveau. Dank zij een Canadese biologe die een voorliefde had voor vogels en ook met ons meereisde kwamen we gelukkig wat meer te weten. Van de prachtige lava-landschappen weten we nog steeds bijna niets, maar ach, we genoten er toch wel met volle teugen van.

Deze trip heeft aardig op ons budget ingehakt, maar we hebben er absoluut geen spijt van, het is het geld meer dan waard. We hebben ons helemaal suf gefotografeerd en de in Guayaquil gekochte extra geheugenkaart is dan ook meer dan vol. Enerzijds willen we het iedereen aanraden om de Galapagos te bezoeken en te bekijken, anderzijds moet het aantal bezoekers natuurlijk zo laag mogelijk blijven, want de toenemende stroom toeristen kan natuurlijk nooit een positieve uitwerking hebben op de prachtige en unieke natuur. Ook wij voelden ons af en toe een beetje schudlig daarover, maar dat gevoel werd steeds weggedrongen door alle prachtige natuur die we te zien kregen. En we zouden het zo weer doen.

Dirk

Popularity: 3% [?]