Dirrux' Blaasbalg

Zo, we zijn aan de andere kant van de evenaar. Quito ligt op 2700 meter of zoiets en dat is dus even wennen wanneer je hier het Nederlandse tempo wilt aanhouden terwijl je tegen de steile straten oploopt. Je bent binnen de kortste keren buiten adem. Vanwege het hoogteverschil raken sommige buitenlanders een beetje wazig
in hun hoofd wanneer ze hier aankomen en daarvan gebruikmakend stelen
handige dieven dan hun bagage. Of taxichauffeurs die het op een
akkoordje gooien met dieven en je samen met hen van je bagage ontdoen.
Dit soort verhalen heb ik te vaak gehoord, dus dat ging ons niet
gebeuren. Wij zijn natuurlijk al gewend aan deze hoogten ondertussen,
maar als voorzorgsmaatregel hebben we vanuit Costa Rica een hotel
geboekt, mét airport pick-up service. Het enige hotel waar dit zo
duidelijk bij vermeld stond en daarom dé reden waarom we een kamer in
dit hotel hebben geboekt. Toen ik een dag van tevoren contact met ze
opnam om ons vluchtnummer en aankomsttijd door te geven, werd me
doodleuk gevraagd waarom we geen taxi namen want dat was toch ook
veilig? Tja, mannetje, dan moet je het niet op je website zetten. Hij
stond dus inderdaad netjes met een bordje met ´Dirk Groot´ er op, op
ons te wachten op het vliegveld en heeft ons netjes in ons (luxe!)
hotel afgezet.

Woensdagochtend waren we netjes om 6 uur ´s
ochtends present op het vliegveld (waar ik er achter kwam dat ik de
hotelkamersleutel nog in mijn zak had zitten.. sorry!). Eerst in de rij
staan om (57 dollar!!) te betalen om het land uit te mogen en
vervolgens moet je eerst formulieren invullen en mag je dáárna pas in
de rij gaan staan, waar je lang genoeg in staat om veertig van die
formulieren in te vullen, maar die logica ontging ze totaal.

Omdat
we vanaf Costa Rica via Miami naar Ecuador vlogen (ja, het moest weer
goedkoop) hebben we nogal wat formulieren moeten invullen en hebben we
heel vaak onze paspoorten en tickets moeten laten zien. Ik begrijp dat
veiligheid belangrijk is, maar ik denk toch echt dat die Amerikanen het
een beetje overdrijven. Je staat belachelijk lang in de rij om door de
douane en immigratie heen te komen en omdat er geen aparte rij is voor
mensen die alleen maar in de VS willen overstappen en helemaal Amerika
niet in hoeven mis je als je geluk hebt ook nog eens je vlucht. Ze
willen van iedereen foto´s en vingerafdrukken hebben terwijl wij daar
alleen maar zijn om over te stappen, ik wíl Amerika helemaal niet in!
Zucht, zucht, diepe zucht. Gelukkig hadden wij genoeg tijd en hebben we
dit keer alle vluchten gehaald.

Wachten is niet erg, maar in
de rij staan is stomvervelend. Blijkbaar denkt niet iedereen er zo
over, te meten naar de lange rijen mensen die rustig staan te wachten
tot de gate open gaat, wanneer het boarden nog moet beginnen of de
mensen die, zodra het mag, de veiligheidsriem losgooien en in het
gangpad van het vliegtuig gaan staan wachten tot de deuren tien minuten
later een keer open gaan. Ik snap er niets van.

Goed, om kort te
gaan, we hebben een heerlijke ´god wat kan ik me toch aan andere mensen
en aan stomme regels ergeren-dag´ gehad. Als de logica (in mijn ogen)
ontbreekt en ik geen uitleg krijg over waarom ik waar in welke rij moet
gaan staan, word ik erg opstandig heb ik gemerkt. Nederlanders zijn
toch zo´n volgzaam volkje?

Gezien het feit dat we van plan zijn
een boottrip te gaan doen door de Galapagos rond 25 januari en we dan
met nog 14 anderen 8 dagen lang op een boot zitten, belooft dat leuke
verhalen wanneer we daarvan terugkeren!

Lin

Popularity: 2% [?]