Dirrux' Blaasbalg

Het zand werd ons wat te heet onder de voeten, daar aan het strand in Costa Rica, dus keken we in de reisgids en besloten we naar het hooggelegen Santa Elena te gaan. Een verfissende onderbreking, zo heette het daar te zijn. Dat zagen we wel zitten. Bovendien was het volgens de gids een goed alternatief voor het veel toeristischer Monteverde, dat een paar kilometer verderop ligt. Nu is onze gids al weer vijf jaar oud, dus dat laatste klopte niet meer helemaal. Alhoewel de laatste dertig kilometer over onverharde wegen moest worden afgelegd zat het er stampvol met hotels en restaurants die gericht zijn op toeristen die graag andere toeristen ontwijken. Er kan een hoop veranderen in vijf jaar. Toch was het er wel aangenaam toeven, daar hoog in het regenwoud, al was het wat winderig. Zeg maar stormachtig. En nat. Erg nat.

De storm zorgde ervoor dat alles wat niet goed vastzat direct los
waaide, de reclameborden schommelden fanatiek heen en weer, tot
horizontale standjes aan toe en ondanks onze regenkleding die we nu na
twee maanden eindelijk eens konden gebruiken werden we toch aardig nat.
Horizontale regen, daar is onze regenoutfit niet echt op berekend.

De geplande excursies in het regenwoud hebben we daarom maar gecanceld,
we hebben ergens in een overdekte tuin vlindertjes, kevertjes en
spinnen bekeken en de volgende dag zijn we weer verder gegaan naar een
andere plek in het regenwoud, maar dan wat lager gelegen en aan de voet
van de actieve vulkaan Arenal. Het stormde inmiddels niet meer, de wind
was zelfs gaan liggen, maar tijdens de rit door een prachtig landschap
moesten we regelmatig stoppen omdat er modderstromen op de weg lagen of
zelfs omgewaaide bomen. En tussendoor regende het zachtjes, maar nat.

Het dorpje waar we nu zitten, Fortuna, is ook al lekker toeristisch.
Maar echt last hebben we er niet van, behalve bij het vragen naar
informatie bij één van de vijftig touroperators die hier zijn en
allemaal met grote letters "tourist information" op de ramen hebben
geplakt. Niemand lijkt ons namelijk van nuttige informatie te kunnen
voorzien. Op elke vraag krijgen we als antwoord dat er een speciale
tour voor is voor een nog specialere prijs. Als je vraagt hoeveel
kilomter een park of een meer van het dorp verwijderd is, dan krijg je
in eerste instantie antwoord in dollars en in tweede instantie zeggen
ze dat het twee keer zo ver weg is als het in werkelijkheid is. En een
gewone bus rijdt er natuurlijk niet. Nee joh, ben je gek?

Die bus rijdt natuurlijk wel en die is lekker goedkoop. En de
toegangskaartjes aan de deur bij de parken die je hier kunt bezoeken
zijn veel minder duur dan dat ze ons voorliegen in die reisburo´tjes.
We moeten dan wel wat extra kilometers lopen, maar onze ervaring is
inmiddels dat we op de toegangswegen naar en van de parken meer vogels
en dieren te zien krijgen dan in de parken zelf. En dat voor minder
geld, nou, gelukkiger kun je ons als echte Hollanders natuurlijk niet
maken.

We hebben ons de afgelopen dagen dus fijn en relatief goedkoop vermaakt
hier in de prachtige natuur, dat wij regenwoud noemen en dat ze hier
cloud-forrest noemen. Nou heeft het hier de afgelopen drie dagen alleen
maar geregend en gemist, dus dat klopt wel aardig. Onze bruine kleur
wordt er langzaam aan afgespoeld, maar we zeuren niet, alhoewel het wel
erg jammer dat de grootste en gratis attractie, het uitzicht op de
werkende vulkaan, vooralsnog bedorven wordt door dat er allemaal wolken
op en om liggen. En als dat morgen nog zo is, dan gaan we daar fijn een
ochtendje over klagen bij al die vervelende reisburo´tjes hier. Lijkt
ons ook een leuke gratis attractie.

Dirk

Popularity: 2% [?]