Dirrux' Blaasbalg

Zo, we zijn weer op reis. Na een weekje relaxen valt dat enigszins zwaar. Want wie denkt dat het allemaal hosanna is om in de smorende hitte met 22 (!) mensen in een klein busje te moeten zitten of om een Maya-tempel te beklimmen via smalle steile houten trappen, die heeft het natuurlijk goed mis. Het is keihard afzien.

Nou praten wij alles goed, dus we stoppen heus niet met deze ongein. Zelfs niet ondanks dat we af en toe moe worden van de Guatamalteken. Zodra je een bus uitstapt springen er een paar mannen op je af, belemmeren je gang naar je rugzak en beginnen heel hard in je oor te roepen waar ze je heen kunnen brengen in hun busje of  bootje. Het is vast goed bedoeld, maar als dat voor de tiende keer gebeurt dan raak je daar wel wat geïrriteerd door. Linda is inmiddels overgegaan tot het keihard negeren van deze mensen en ze indien nodig omver te lopen, ikzelf heb er op dit moment veel lol in om in het Nederlands te antwoorden en te zeggen dat ze moeten oprotten of even moeten wachten. Is best leuk om te doen eigenlijk.

Zo enthousiast als deze mannen zijn, zo ongeïnteresseerd zijn de meeste mensen die je moeten bedienen in een restaurant. Op fooi zitten ze kennelijk niet te wachten en ze presteren het ook om de helft van de bestelling maar te brengen en als je dan vraagt waar de rest blijft, dan komt het een half uur later. Het is verstandig om je rekening dan nog even te controleren, want het kan zo maar gebeuren dat dat gerecht dan twee keer is opgeschreven. Gelukkig zitten wij op onze centen en gebeurt ons dat natuurlijk niet.

Qua budget gaat het geheel volgens plan, en daardoor kunnen wij ons zo nu en dan een luxe bus veroorloven. In de nachtbus van Guatemala naar Tikal lagen we daarom ook gewoon horizontal op superluxe stoelen, met een klein kussentje, een nog kleiner dekentje en kregen we zelfs eten en drinken (koekjes en een pakje vruchtensap). Het was zo luxe, dat we het de busmaatschappij bijna vergaven dat de airco op standje koelcel stond, waardoor we weer een fijne verkoudheid opliepen.

Ja, zoals jullie al hoopten zien wij vreselijk af. Dat hoort er nou eenmaal bij. We hebben zelfs al één kamer gehad zonder warm water en ook al één kamer waar de airco het gewoon niet deed. Schande! Het leven van een wereldreiziger is keihard. Dat we al twee keer gratis hebben kunnen meerijden met mensen, dat vergeten we voor het gemak even, net als alle andere voordelen van het leven hier. We zijn tenslotte Nederlanders en klagen zullen we.

O, en het schijnt dat er mensen zijn die bijzondere interesse hebben in mijn sanitaire stops in de jungle en bij Maya-tempels. Welnu, de twee sites die we de afgelopen dagen hebben bezocht waren voorzien van uitstekende toiletten, dus daarover geen bijzonderheden. Behalve dan dat er ook invalidetoiletten waren en dat wij ons afvragen hoe je in godsnaam met een rolstoel over al die paadjes en boomwortels moet komen.

Afijn, ik heb dus weinig zinnigs te vertellen. Nog onzinniger zijn de foto´s, die staan hier.

http://www.pickle.com/dirkenlinda/105

Dirk

Popularity: 2% [?]