Dirrux' Blaasbalg

Een week of drie drie geleden heb ik vreselijk genoten van March of The Penguins, een prachtige, boeiende en hilarische documentaire over het wel en wee van de keizerspinguïns. Hun levenscyclus wordt daar prachtig in beeld gebracht op een heerlijk bedje van de commentaarstem van Urbanus. De meningen schijnen nogal verdeeld te zijn of Urbanus de film nou verkracht of juist verfraait, maar ik vond het heerlijk. Gisteravond was het tijd voor het logische vervolg: de film Happy Feet werd door mij aanschouwd in de bios.

Dat er prachtige animaties zouden komen in de film, dat had ik al
verwacht. En natuurlijk ook al gezien in de trailers. Daar hoef ik
verder niet over uit te wijden, maar alleen dat al is de moeite van het
bekijken waard. Het slimste van de animatoren is echter wel dat ze de
mensen die aan het eind van de film een rolletje gaan spelen niet
hebben getekend, maar hiervoor gewoon echte mensen hebben gebruikt.
Acteurs, zo u het wilt. Dus we hoeven ons niet te storen aan de “net
niet echte” bewegingen die we mensen in dit soort films vaak maken. De
tekenaars kennen hun zwakte, en dat schijnt het grootste talent te zijn
wat een mens kan bezitten heb ik me laatst wijs laten maken. En in dit
geval ben ik het daar roerend mee eens.



Het verhaal van de film gaat over Mumble, een jonge keizerspinguïn die
niet kan zingen, waardoor hij gedoemd is om geen vrouwtje te krijgen.
Alle Pinguïns kunnen namelijk zingen, dat weet iedereen. Mumble kan
echter wel vreselijk goed dansen. Tapdansen nog wel. Maar “dat doen
pinguïns niet”, dus is hij een buitenbeentje dat uiteindelijk wordt
verstoten omdat zijn perverse gedans en de invloed daarvoor op anderen
de oppergod der pinguins zou tarten. Het is volgens de wijze leiders
zijn schuld dat er zo weinig vis in de zee is.



Maar Mumble geeft het niet zo maar op, hij moet en zal terugkomen om
Gloria, zijn jeugdliefde, aan de haak te slaan. Daarvoor gaat hij op
zoek naar de aliens (mensen), omdat hij heeft beredeneerd dat die
ervoor verantwoordelijk zijn dat de vis op is. Hij hoopt ze te kunnen
overtuigen er mee te stoppen door ze aan te spreken op hun goedheid. Of
dat allemaal lukt, dat laat zich makkelijk raden in zo´n film, maar het
hoe en waarom moet je natuurlijk zelf gaan zien. Ik ben tenslotte geen
verraaier.



Zoals al gezegd zijn de animaties flabbergasting en nog meer van dat
soort woorden. Ook de choreografie is overdreven belachelijk goed. Er
wordt namelijk veel gedanst, zowel op het ijs als in het water. En er
wordt gezongen. Er wordt veel gezongen. Dit klinkt als een musical en
dat is het eigenlijk ook wel. En daar heb ik een grondige afkeer van.
Maar deze keer dus niet. De liedjes zijn namelijk eigenlijk geen
onderdeel van het verhaal, er wordt niets verteld in de liedjes, maar
er wordt gewoon lekker gezongen en gedanst. Liedjes worden niet
afgemaakt, verdwijnen zomaar in het niets of een ander liedje, en komen
ook zo nu en dan nog eens kort terug. Het is één grote mix, waar mensen
als Ben Liebrand een dikke punt aan kunnen zuigen.



En dan moet ik nog vertellen wat voor muziek het is natuurlijk.
Voornamelijk gouwe ouwe klassiekers die mijn hartje sneller doen slaan
omdat ze in mijn favoriete lijstje staan, ware het niet dat ik geen
lijstjes bij hou. Maar een film die begint met een nummer van Prince en
verder ook liedjes van bijvoorbeeld Queen en Grandmaster Flash laat
horen en een groot scala aan dance-classcis en onverwachte uitstapjes
ten gehore brengt, die kan mijn goedkeuring natuurlijk altijd
wegdragen. Zeker als er dan weer wordt afgesloten met datzelfde nummer
van Prince. En als ik dan tijdens de aftiteling ook nog een voor mij
nieuw nummer van Tafkapje hoor, waarin hij teruggrijpt naar het nooit
uitgebrachte album Charade, dan ben ik helemaal als een kind zo blij.



En dan kan ik nog uren doorvertellen over deze film. Hij is namelijk
ook nog grappig, vertederend, spannend, dramatisch, romantisch etc etc
etc. Alles wat er in moet zitten, zit er in. Als vijf sterren op deze
site niet zou betekenen dat iets pornografisch is, dan had ik er vijf
gegeven. Helemaal goed dus, ik verliet als een blij mens de bios en heb
voor mijn verjaardag over een half jaar de DVD al op mijn lijstje
staan. Jullie moeten ook gewoon gaan kijken, en als je echt alles wilt
snappen wat er in de film gebeurt, dan moet je eerst thuis de DVD March
of The Pinguins even gaan kijken. Dan is het zelfs nog meer dan alleen
maar plat vermaak.



Wedden dat ook jullie dan met vrolijke voeten de bioscoop verlaten?


       

Popularity: 2% [?]