Nov 13, 2006 - 
Columns 
No Comments
Columns No Comments Beangstigend
Ik fietste vrijdagnacht naar huis door de regen. Dan wil een mens zo snel mogelijk thuis zijn. Maar als je dan ziet dat er een groep jongens op een andere jongen inschopt, dan stop je toch. Op veilige afstand om zelf geen slachtoffer te worden en laf 112 bellend. Ik ben een goed burger, maar heels niet gek en zeker geen held. De politie was er razendsnel. Niet vreemd, want ze hoefden maar drie bochten vanaf hun thuisbasis.
Popularity: 1% [?]
Ik had een mooie zak snoep gekocht. Kindersnoep, dat ik zelf niet hoef. Speciaal voor al die kinderen die vanwege Sint Maarten liedjes zouden komen zingen met hun lampionnetje aan mijn deur. Ik was er klaar voor, maar ben hevig teleurgesteld. Vijf kinderen slechts kwamen aan mijn deur. En nog alle vijf tegelijk ook. Waarschijnlijk omdat het waardeloos weer is, waardoor de meelopende ouders gedacht zullen hebben: "Ik koop zelf wel een zak snoep voor een paar euro, in plaats van dat ik met die kinderen door wind en regen zeul". Sint Maarten draait zich om in zijn graf als hij dit hoort. Zo wordt het toch nooit iets met die toch al verwende kinderen? Volgend jaar haal ik geen snoep meer, maar geef ik mandarijntjes. Daar had ik vroeger een tyfushekel aan met Sint Maarten, dus ik weet hoe wreed dat is. Maar dat zal ze leren, die rotkinderen, daar worden ze hard van. En dat is hard nodig, want ze schijnen voor mijn oude dag te moeten gaan betalen. Maar ik heb er na vanavond weinig hoop op dat daar ooit iets van terecht gaat komen.
In de trein zit je niet altijd even rustig. Zeker niet als er twee meiden naast je zitten op weg naar college en ze hebben elkaar toch bijna al een week niet gezien. Dan heb je entertainment en luister je mee. Vooral als het gesprek gaat over belachelijk lage heupbroeken waar het schaamhaar bovenuit komt en die ze dus niet dragen. Want anders zouden ze die niet als belachelijk bestempelen. Als ze vervolgens gaan praten over een bepaald type fiets – zo eentje die ik net gekocht heb – die ze niet willen hebben omdat dat veel te burgerlijk is, wordt het allemaal wat minder interessant.
Als je mee gaat kijken met een door je vrouw uitgekozen film waarin Merly Streep – waar je al jaren een hekel aan hebt – meespeelt, dan belooft dat niet veel goeds. De vooruitzichten naar Uma Thurman maken een hoop goed, maar als je het verhaaltje achterop de hoes van 
Vandaag heb ik eindelijk weer eens een bruiloft. Ze zijn nogal dun gezaaid de laatste jaren. Ik kan me meer boedel- en echtscheidingen herinneren dan leuke huwelijksfeestjes. En wie trouwt er dan? Jan. Welke Jan? 
Laatst heb ik al een geweldige deal gesloten met mijn werkgever dat mijn OV-kosten worden vergoed en ik mijn lease-bak gewoon mag houden. Voor zolang als ik in Utrecht aan het werk ben dan. Dat is al pure luxe, maar het wordt allemaal nog mooier. Ten eerste krijg ik op de dagen dat ik met de auto ga een extra vergoeding omdat een enkele reis meer dan zestig kilometer lang is en ten tweede heb ik met mijn opdrachtgever geregeld dat ik ook af en toe thuis kan en mag werken.