Na het briljante verhaal van de miljoen pixels is er nu een aardige opvolger: Your name on toast.Voor geld wordt de tekst die je wilt op een sneetje toast gezet, daar wordt een foto van gemaakt en die wordt met een eventuele link op de website geplakt. Hoe meer je betaalt hoe hoger je op de pagina komt te staan, dus dat nodig uit tot grote bijdragen van geïnteresseerden. Geniaal idee en concept dus. Wij van de Zekerweter willen hier een nog genialere kopie van maken, waarbij de tekst niet op toast wordt gezet, maar gewoon op levensechte vrouwenborsten. De techniek is geen probleem, we hebben alleen nog wat borsten nodig.
Vrouwen die zich hiervoor beschikbaar willen stellen tegen een mooi percentage van de opbrengst kunnen zich bij deze aanmelden.
Popularity: 3% [?]
Elke keer als ik ‘s avonds laat of ‘s nachts de TV aanzet treft mijn oog tussen de verzoeken van blote hijgerige vrouwen om ze te bellen het programma "
Het zit er weer op, de allesbehalve real-life soap die "Boer Zoek Vrouw" heet. Ik heb het weer heerlijk gevolgd en wekelijks hardop in de huiskamer met vrouwlief mijn mening gegeven over het één en ander. Zowel positief als negatief natuurlijk. In de laatste aflevering werd er oneindig veel teruggekeken en mochten we pas aan het eind horen of de kunstmatig gekoppelde stellen nog aan elkaar vastzaten.
Vanmorgen tijdens mijn overgang van de bus naar de trein werden er niet alleen gratis flutkrantjes uitgedeeld, maar ook gratis pamfletjes. Een mevrouw die vlak voor mij liep had geen zin in die papiertjes en beantwoordde eerst de meneer van de SP met "Nee dank u, ik heb al gestemd" en vervolgens zei ze netjes hetzelfde tegen het meisje van Groen Links. De derde in lijn was een jongen die de Metro voor haar neus hield. Ze keek niet meer op of om, was het zat en snauwde hard: "NEE, IK HEB AL GESTEMD!"
Als ik het goed begrijp gaan er heel veel mensen morgen strategisch stemmen. Ik kan dat niet, want ik ben geen strateeg, met spelletjes als schaken en stratego verlies ik altijd hopeloos. Ik snap het ook niet. Dat strategische stemmen houdt in dat je stemt op een partij waar je het eigenlijk niet mee eens bent om te voorkomen dat er een partij aan de macht komt waar je het nog minder mee eens bent. Dat is dus hetzelfde als compromispolitiek voeren waardoor politieke partijen nooit kunnen uitvoeren wat ze beloven.
Naar de kapper gaan wordt met de jaren steeds minder prettig. Niet alleen omdat de prijzen maar blijven stijgen, ook de confrontatie met mijn terugwijkende haarlijn en de nakende ontbossing bovenop zijn geen pretje. Altijd weer zie ik met angst en beven op naar het moment dat de kapster met een spiegel achter mij gaat staan om te laten zien hoe ze mijn achterhoofd heeft geknipt. Ik kijk even snel en zeg dat het prima zit om dan zo snel mogelijk weer ergens anders naar te kijken.
Als je een beetje intellectueel over wilt komen in de computelarij, dan ben je natuurlijk tegen Miscrosoft in het algemeen en Windows en Explorer in het bijzonder. Apple, Linux en Firefox zijn zo van die de woorden waar je mee aan kunt komen zetten op een verjaardag of in de kroeg. En eigenlijk hebben de mensen die daar mee werken natuurlijk gelijk. Maar we kunnen helaas niet allemaal Mercedes rijden.
Was ik vorig jaar nog blij dat ik weer eens op cursus mocht, inmiddels begint het een vervelende gewoonte te worden. Vanavond moet ik weer. Ik ga leren inspecteren. En hierna komen nog vier cursusavonden. Voor broodjes wordt gezorgd. Meer pluspunten kan ik niet verzinnen voor deze verplichte cursus. Want naast de vijf avonden die het me kost moet ik ook nog een boek van ruim driehonderd pagina’s doorworstelen en word ik op het eind getoetst middels een heus examen. 
Op mijn werk heeft iemand het onzalige idee opgevat om pepernoten mee te nemen en die in een koektrommel midden in de werkruimte neer te zetten. En dat is foute boel, want ik ben gek op pepernoten. Vooral als het van die lekkere zijn. En dat zijn het. Ik loop veel te vaak naar die trommel om een handje te graaien en daarna bij mijn koffie weg te snaaien. Gelukkig is zo’n blik dan op een gegeven moment leeg en dan wordt alles weer rustig en normaal. Totdat de collega die die noten heeft meegebracht vindt dat ik dan nieuwe moet halen. En dat hij bijval krijgt van al zijn collega’s. Dat is toch onzin? En slecht voor mijn gezondheid ook. Dan dwingen ze mij dus om ongezond te gaan doen op eigen kosten. Fijn hoor, die hollandse normen en waarden. Zo kan Balkenende het nooit bedoeld hebben.