Columns 
No Comments Oom Piet
Het mooiste deel van mjn werkdag zijn de terug en heen-reis. De terugreis
kunnen jullie je wellicht voorstellen, maar de heenreis? Ja, daar geniet ik ook
van op dit moment. Het is namelijk Mei. De Beemster staat in bloei. De Beemster
op zijn mooist. Alle bomen en velden van dit door de VN beschermde cultureel
erfgoed staan in volle bloei. Wat een heerlijkheid. Ik rijd als het even kan met
het raampje open en ben blij dat ik op de meeste stukken niet harder mag dan
zestig of zelfs soms dertig. Wat een pracht, wat een kleuren, wat een
geuren.
OomAls
ik in Mei door de Beemster rijd denk ik vaak aan Oom Piet. Oudoom Piet
eigenlijk. De kinderloze oom van mijn vader. Hij hield van de Beemster, hij wás
de Beemster. Hij heeft dan wel zijn hele leven in de Beets geboerd, hij was toch
het liefst in zijn geliefde eigen polder. Ik weet niet zo gek veel van de man,
ik ben wel eens bij hem wezen hooien, ik zag hem elk jaar bij de auto-cross en
op alle verjaardagen, maar het was toch een generatie te ver weg. Hij was de
lievelingsoom van mijn vader. En mijn vader zijn lievelingsneefje. Oom Piet
rookte vroeger als een dijker en zo heeft mijn vader een paar prachtige
Full-Speed prentenalbums bij elkaar kunnen sparen. Vooral die ene met auto’s is
geweldig. Die albums staan bij mij boven aan de lijst om te bemachtigen bij een
toekomsige erfenis.
Oom
Piet was een schat van een man. Dat weet ik wel, hij had ook een echt
boerengezicht met rode wangen. Hij was gek met mijn oma, en zij met hem. Hij
stierf vrij onverwacht een aantal jaar geleden. Gelukkig maar, jaren ziekbed is
niets voor een man die het hele leven op het land heeft gestaan. Hij stierf op
een dag in Mei, en de begrafenis was op een stralende dag. De rouwstoet reed
eerst door de Beemster, iedereen keek om zich heen, voelde dat oom Piet lachte,
keek elkaar aan en zag dat het goed was. De muziek op de begrafenis bestond uit
een aantal klassieke stukken, zoals te verwachten. Het laatste lied was het
Beemster volkslied. Alle aanwezigen, voornamelijk oudjes, stonden zo goed en zo
kwaad als het ging op en zongen het lied uit volle borst op een manier zoals je
alleen nog in historische documentaires of het polygoon-journaal ziet.
Kippenvel, vreugde en verdriet in een. Een begrafenis waar je natuurlijk
verdrietig, maar toch met een goed gevoel vandaan gaat.
Oom Piet, het gaat goed met uw Beemster hoor, hij is prachtig als altijd!
Popularity: 2% [?]