Dirrux' Blaasbalg

Dennis, Dennis, wat doe je me aan? Je stopt ermee. Jij sierlijkste voetballer die ik ooit heb zien spelen, waarom stop je er mee? Ik wil nog zo graag van je genieten en voor je juichen, net als vroeger toen je nog jong en onbekend was en ik je vanaf de tribune sceptisch bekeek en nog niet zag hoeveel talent je had omdat de trainer je op de verkeerde plek neerzette.

Ik zal je missen op de velden. Ook al speelde je niet vaak en veel meer
en kwam je door je vliegangst ook al niet meer buiten de Engelse
grenzen. Dat zal wel wennen. Ik zorg dat ik wat DVD’s met je
hoogtepunten in mijn bezit krijg en zal daar af en toe heerlijk aan
lurken. Maar er is iets nog veel ergers aan jouw afscheid: het besef
dat ook mijn eigen virtuele voetbalcarrière definitief voorbij is.

Ik ben altijd blijven dromen dat ik zelf ook nog eens bij Ajax
of in het Nederlands elftal zou komen te voetballen. Net als iedere
gezonde jongen. Dat ik daar de talenten niet voor heb, dat kon ik
makkelijk weg fantaseren. Ik was jong en droomde, maar nu jij stopt
omdat je jezelf te oud vindt om nog verder door te gaan, bevestig je
ook dat ik oud ben. Te oud in elk geval om te mogen dromen van een
voetbalcarrière.

Ik herinner me een column van jaren geleden van Jan Rot in de
Nieuwe Revu. Hij beschreef hoe hij op de tribunes van De Meer stond en
zich plotsklaps realiseerde dat hij ouder was dan alle voetballers die
er op de grasmat stonden. Hij besefte zich dat hij er niet meer echt
bij hoorde en eigenlijk een ouwe lul was die naar een stel voetballende
jochies stond te kijken en eindelijk voor zichzelf kon verklaren waarom
het voetbal hem steeds minder interesseerde en dat hij alleen nog uit
een soort gewoonte en verslaving maar bleef gaan en bleef kijken.

Dat proces is bij mij ook al een paar jaar aan de gang. Het
voetbal boeit me steeds minder en ik kijk ook steeds minder. Al voor
Talpa het voetbal had gekaapt beperkte ik mij tot het bekijken van
doelpunten in de nacht- en ochtenduitzendingen van het nieuws en keek
zeer selectief eens naar een internationale wedstrijd. Maar ik bleef er
bij dat ik voetbalfan was en hield stug vol.

Nu jij stopt, Dennis, is er weer een belangrijke reden minder
om naar voetbal te kijken, Niet alleen omdat jij niet meer zult spelen,
maar je wrijft het me wel heel erg hard in dat ik ook gewoon een ouwe
zak ben, net als jij. Elke keer als ik vanaf nu voetbal kijk, zullen
dat besef en de bijbehorende pijn alleen nog maar groter worden.

Interpreteer het dus maar zoals je wilt als ik deze open brief afsluit met:

Dennis, bedankt!

Popularity: 2% [?]