Blogs 
No Comments Team Apescheet
Na een SMSje op woensdagavond aan Deb over een kado’tje dat we hadden meegenomen uit Mexico speciaal ter verfraaiing van het toilet in haar nieuwe woning dat een waar museum moet worden hadden we gisteravond om half 8 afgesproken in The Celtic. Langer kon ze haar plas niet ophouden namelijk. Lin had meteen Mar maar uitgenodigd omdat die ook was uitverkoren om kado’tjes te ontvangen en die had haar duif Superdave meegenomen. Gezellig bijkletsend werden we gepolst door Marieke of we mee gingen quizzen. En ja, zeg dan maar eens nee.
Lin en Mar weigerden echter pertinent waardoor we met een team
van slechts drie man zaten. Geheel toevallig, alsof het gepland was,
zaten Duif Richard en Thijs ook samen aan de bar, dus werden die ook
gepolst. Na wat ceremonieel tegengesputter van alle kanten onder het
motto "heulen met de vijand" enzo zaten we echter om vijf voor half
negen toch aan een tafel met een dinsdagavond-all-star-team op zoek
naar een naam, welke uiteindelijk Team Apescheet werd. Gewoon omdat we
niks beter wisten en omdat apescheet Deb’s antwoord was op de vraag:
"Raad eens wat we voor je hebben meegenomen uit Mexico?".
Het leek allemaal niet zo voortvarend te gaan, de fotoronde
was best lastig met foto’s over nieuwsfeiten in 2005, we vonden dat we
veel punten lieten liggen, maar na ronde vier hadden we toch al zeven
punten voorsprong op nummer 2. Deze voorsprong konden we vasthouden en
zelfs uitbreiden waardoor we uiteindelijk volgens de telling op de
weblog van The Celtic op 64 punten eindigde met 12 punten voorsprong op
nummer twee en we de gelukkige winnaars werden van vijf celtic burgers
die we aanstaande zondag gezamenlijk gaan verorberen.
Maar was het nou ook leuk? Ja, dat was het. Na afloop werd het
zelfs hilarisch gezellig onder aanvoering van Koning Alcohol, waarbij
de hoogtepunten bestonden uit het zingen van liedjes voor Superdave,
maar toch miste ik iets. Iemand eigenlijk. Hoe gek en raar het ook
klint: ik miste HB.
Feit is namelijk dat het net als bij elke quiz weer gebeurde
dat er een aantal vragen fout werden ingevuld, overruled of weggestemd
terwijl ze wel door deze of gene goed waren genoemd of opgeschreven. En
vooral die van mezelf die knaagden aan me, maar wie moest ik daar mee
lastig vallen? Als ik dit in de groep gooide werd er nuchter gezegd:
"ja, dan had je dat gewoon door moeten duwen". Niks geen emotie, niks
geen gebekvecht. En dat miste ik, die onderlinge psychische spanning.
Ik geniet er altijd van om HB de schuld te geven van de foute
antwoorden. Dat is makkelijk en leuk, want hij gaat er altijd heerlijk
tegen in. Aan het eind van elke ronde, in elke pauze en zeker op het
eind, wordt er met scherpe tong gediscussieerd over wie de schuld moet
krijgen van de foute antwoorden, waarbij de juist goede antwoorden als
plausibel argument gelden om de balans in je voordeel te doen omslaan.
Zeker als je tweede wordt is dit gebeuren van zuigen, zeuren en onder
de gordel stoten een essentieel onderdeel van het natafelen op de
quizavond.
En om daar optimaal van te kunnen genieten heb ik gewoon HB
nodig. Ik verheug me dus nu al op de tweede plaats van aanstaande
dinsdag.
Popularity: 2% [?]