Travel 
No Comments Vakantiegevoel
Vanmorgen leek het me verstandig om nog even te gaan checken of ik nog wat prikken en pillen nodig had. Ik ga morgenochtend naar Mexico, dus dat was ruim op tijd. Ik stond om kwart voor acht bij de GGGD met slechts achttien wachtenden voor me. Nadat ik me had ingeschreven ging ik zitten en op dat moment overviel het me: het vakantiegevoel.
Ik heb wel eens eerder ‘s morgens bij de GGGD gezeten. Twee maal zelfs.
Één keer voor hetzelfde en één keer om te laten testen of ik niet de
één of andere geslachtsziekte had. Aha, nu heb ik jullie aandacht! Maar
dat valt tegen, ik was daar alleen maar om een neukbewijs te halen. De
dame in kwestie waarmee ik het placht te doen eiste een bewijs dat ik
niets onder het lid had alvorens er zonder rubber gecopuleerd zou gaan
worden. Toen de uiteindelijke negatieve (voor mij dus positieve)
uitslag binnen was, was de verkering al uit, dus dat was een zinloze
test, maar dat terzijde.
Ik herinner me dat ik in de wachtkamer om me heen keek en het
gevoel had alleen maar tussen junks, homo’s en hoeren te zitten.
Waarschijnlijk zaten alle anderen daar op dezelfde manier naar mij te
kijken, maar dat realiseerde ik me later pas. Vanmorgen zat ik ook om
me heen te kijken. Allemaal avontuurlijke reislustige types. Ik verzon
bij iedereen een Indiana Jones verhaal en hoopte dat iedereen ook mij
zou monsteren als een geweldig avontuurlijke reiziger. Je moet toch wat
als het enige leesvoer voorhanden de Libelle en de Flair zijn.
Het wachten duurde zo’n drie kwartier, het aantal benodigde
prikken viel mee, ééntje maar, en binnen no time had de wel zeer jong
ogende vrouwelijke arts mij weer buiten gezet en was ik bijna zestig
Euro lichter. Vakantie is duur, dus dat paste in mijn stemming. Het
vakantiegevoel was warm en kon alleen nog maar groeien.
Na deze prikactie verplaatste ik mij naar mijn werk. De
afgelopen week merkte ik dat de goegemeente dat als achterlijk
beschouwt omdat je de dag voor je vakantie vrij moet nemen om je koffer
te pakken. En eigenlijk nog wel meer dagen. Maar dat gaat bij mij niet
op: de laatste dag moet je nog even vreselijk hard werken, van alles op
het laatste moment regelen en overdragen, mailtjes sturen en dan
uiteindelijk je out-of-the-office-assistant activeren. Het
vakantiegevoel groeit en groeit, zeker als je om de paar uur roept
hoeveel uur het nog is voordat je in het vliegtuig zit. En als je dag
uiteindelijk de deur uitloopt dan ontstaat er een welhaast orgastisch
vakantiegevoel, een waar genot.
Zodirect nog even mijn spullen pakken. Dat wordt weer een
zware zoektocht naar die fotocamera, mijn paspoort, de zonnebril en
meer dingen die ik in het dagelijks leven niet nodig heb, maar nu
schier onmisbaar zijn. Flink vloeken en zuchten omdat ik niet weet waar
ik die dingen hebt gelaten. Waarschijnlijk ergens tussen de overige
onmisbare spullen die zo enthousiast mijn kasten en laden overbevolken
achter de deuren die mijn imago van opgeruimde jongen hoog moeten
houden. Ook dat hoort erbij, bij het ontwikkelen van het ultieme
vakantiegevoel. Zonder stress geen fijne vakantie.
Tot slot, als alles gepakt is, moet er vooral niet vroeg naar
bed worden gegaan. Zelfs niet ondanks dat ik om vier uur al op moet om
bijtijds op Schiphol te zijn. Er moet vreselijk veel TV worden gekeken,
een flinke slok worden gedronken en dan nog even slapen om oververmoeid
en kapot waker te worden, brak in de auto te zitten en het gezamenlijke
ontbijtgebeuren op Schiphol na het inchecken als een waas mee te maken.
Een paar uur later zijg ik dan in een te krappe
vliegtuigstoel, dodelijk vermoeid en er helemaal aan toe. De plastic
maaltijden gaan aan me voorbij, want ik slaap. Lang en hard. Mooier kan
een vakantie niet beginnen.
Wat een heerlijk gevoel.
Popularity: 2% [?]