Dirrux' Blaasbalg

Afgelopen zaterdagnacht stap ik de kroeg uit en bij het ontsluiten van mijn fiets zie ik in een straat op zo’n tweehonderd meter afstand een tafereel dat niet klopt. Ik hoor een meisje gillen, zie dat ze klappen krijgt van een man die haar vervolgens met een hoge schop tegen de grond werkt en zich daarna uit de voeten maakt. Ik loop snel haar kant op, waar een stel zich al over haar ontfermd heeft terwijl ze bibberend en huilend op de grond ligt.

Ik vraag snel wie de dader is en waar die heen is en ren die kant op.
Ik zie slechts in de verte een gestalte en weet niet of die de dader
wel is. Ik vraag me ook meteen af wat ik in godsnaam aan het doen ben
en keer terug naar het meisje. De dader blijkt haar ex te zijn, daar is
dus iets niet helemaal goed gegaan. Een te hulp geschoten meisje belt
de alarmcentrale, maar aan de manier waarop ze alles moet herhalen
blijkt dat zij niet serieus genomen wordt en ik besluit de agenten in
hun oranje klaar-over-hesjes te gaan zoeken.

In een sierlijke sprint ren ik voorbij een paar mensen en
vraag roepend of er ergens politie is. "Nee hoor, geen politie hier".
"Ja, maar ik ben niet op de vlucht, ik heb ze nodig". "Oooo, zeg dat
dan, ze staan aan de overkant". Lekker dan weer. Ik tik een gezellig
keuvelende agent op de schouder, vraag om hulp en hij gaat met zijn
vrouwelijke partner direct met me mee.

Halverwege komen we het meisje tegen dat in de armen van een
man wordt gedragen. De politie ontfermt zich over haar en besluit de
ambulance op te roepen die snel ter plaatse is. Ze huilt en ligt te
rillen, maar heeft geen zichtbare verwondingen. Ik vertel wat ik gezien
heb, doe een paar stappen terug en sta dan tussen het toegestroomde
publiek.

Naast me hoor ik: "Zij is een hoer, die mag geslagen worden."
Ik ga in discussie met die jongen. Hij kent haar niet, maar heeft wel
een oordeel klaar. Hij schept op dat hij zijn vriendin ook slaat en ik
vertel hem dat ik dat belachelijk vind en dat dat in dit land niet
hoort. Hij verschuilt zich achter zijn afkomst en zijn geloof, waar hij
gezien de stand van zijn ogen verder verdomde weinig aan doet. Ik wil
hem zeggen dat hij maar in zijn moederland moet gaan doen, en wil meer
van dat soort dingen gaan zeggen, maar ik hou me in. Zulke opmerkingen
botsen met mijn principes en ook dáár moeten vrouwen helemaal niet
geslagen worden. Ik krijg bijval, hij loopt weg, komt even later weer
terug en begint opnieuw. Ik negeer hem en als het meisje is afgevoerd
en de ramptoeristen zich weer verspreiden zit ik met een ontzettend
kutgevoel.

Thuis doe ik mijn verhaal en val ondanks mijn ergernissen en
opwinding snel in slaap. Vooral dankzij mijn alcoholspiegel. Drank is
dus toch nog ergens goed voor. Maar vanaf de dag erna vraag ik me af
wat ik nou het ergste vind: Dat een jongen zijn ex schopt en slaat, dat
de alarmcentrale de melding niet serieus neemt, dat een stel mensen
denkt dat ik op de vlucht ben voor de politie als ik er rennend naar
vraag, of dat ik op het gebied van vooroordelen en slechte manieren
zwaar wordt verslagen door iemand uit een bevolkingsgroep die zelf
altijd klaagt daar zo verschrikkelijk veel last van te hebben.

Ik heb er de hele week over nagedacht en kom er niet helemaal
uit. Ik heb het dus maar over een andere boeg gegooid en ben eens gaan
nadenken over hoeveel mensen dat meisje hebben geprobeerd te helpen en
over hoeveel medestanders ik had in de discussie. Gelukkig waren dat er
heel veel. En dat geeft me uiteindelijk toch nog een heel klein beetje
een goed gevoel.

Popularity: 3% [?]